Ένας θανάσιμος κίνδυνος παραμονεύει πλέον στις ελληνικές θάλασσες, καθώς ο λαγοκέφαλος εξελίσσεται με γεωμετρική πρόοδο σε μία από τις σοβαρότερες απειλές για τη δημόσια υγεία, την αλιεία και το θαλάσσιο οικοσύστημα της Μεσογείου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει η βιολόγος-ιχθυολόγος του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών Νότα Περιστεράκη, στις θάλασσές μας έχουν εγκατασταθεί πλέον πάνω από εξήντα πέντε ξενικά είδη ψαριών από τα συνολικά περίπου χίλια είδη που εισέβαλαν τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια μέσω της Διώρυγας του Σουέζ από την Ερυθρά Θάλασσα και τον Ινδικό Ωκεανό.
Η ραγδαία άνοδος της θερμοκρασίας και της αλατότητας των υδάτων λόγω της κλιματικής αλλαγής δημιούργησε τις ιδανικές συνθήκες για την εδραίωση αυτών των εισβολέων, ανάμεσα στους οποίους φιγουράρουν το λεοντόψαρο, οι γερμανοί, οι ξενικοί λούτσοι, καθώς και διάφορα είδη καβουριών και γαρίδων. Την απόλυτη πρωτοκαθεδρία του τρόμου όμως κατέχει ο λαγοκέφαλος, ο οποίος εκμεταλλεύεται την πλήρη απουσία φυσικών θηρευτών και εξαπλώνεται επιθετικά, μειώνοντας δραματικά τους πληθυσμούς των εγχώριων ψαριών.
Η επιστημονική κοινότητα κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς στα ελληνικά ύδατα έχουν καταγραφεί έξι διαφορετικά είδη λαγοκέφαλων. Η απόλυτη απειλή για τον άνθρωπο εστιάζεται στην τετραοδοτοξίνη, μια πανίσχυρη νευροτοξίνη που βρίσκεται σε διάφορα μέρη του σώματος του ψαριού. Η κατανάλωσή του απαγορεύεται αυστηρά, καθώς προκαλεί βαρύτατη δηλητηρίαση και παράλυση του νευρικού συστήματος, ενώ το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανένα γνωστό αντίδοτο μπορεί να οδηγήσει ακόμη και στον θάνατο.
Παρά το γεγονός ότι το ψάρι αυτό δείχνει σαφή προτίμηση στα ζεστά νερά, με αποτέλεσμα η Κρήτη και τα Δωδεκάνησα να αντιμετωπίζουν το μεγαλύτερο πρόβλημα, οι πληθυσμοί του έχουν πλέον κατακλύσει ολόκληρη τη χώρα. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι οι λαγοκέφαλοι εντοπίζονται πλέον παντού, από τη Θεσσαλονίκη, την Αλεξανδρούπολη και τη Λήμνο, μέχρι την Εύβοια, την Αττική, τη Σέριφο, την Πελοπόννησο και την Κέρκυρα. Το πιο ανησυχητικό είναι ότι το είδος αυτό δεν περιορίζεται στα βαθιά νερά, αλλά προσεγγίζει με μεγάλη άνεση πολύ ρηχά σημεία, κολυμπώντας δίπλα σε πολυσύχναστες παραλίες, μαρίνες και μικρά αλιευτικά καταφύγια, επιτιθέμενο με μανία σε ό,τι κινείται.
